Na anderhalf jaar werken met een managementteam gebeurde er iets kleins. Een lastig onderwerp kwam op tafel, en voordat ik iets kon zeggen, greep een teamlid in. Ze deden precies wat we al die tijd hadden geoefend. Zonder mij.
Ik voelde trots. En tegelijk een beetje verlies.
In deze laatste aflevering van de eerste reeks gaat het over de valkuil die daarbij hoort: onmisbaar blijven. Over het principe van geven en nemen uit het organisatiekompas. En over vieren en dan terugtreden, wat ik een van de mooiste gebaren vind die een leider kan maken.
De vraag deze week: wat of wie in jouw organisatie is al klaar om zelf verder te gaan?
Halverwege de tweede dag van een moment op de hei komt bijna altijd hetzelfde moment. Het oude is verteld, het nieuwe is er nog...
Een schip dat stilligt, kun je niet sturen. Je kunt aan het roer draaien wat je wilt, er gebeurt niets. Met organisaties is het...
Een besluit wordt genomen, iedereen knikt, het staat in de notulen. En drie weken later is er niets gebeurd. Niemand heeft het tegengehouden. Het...
